Συγκλονίζει η Ελληνίδα προπονήτρια Ελένη Καπογιάννη για την διαμονή της στο Ιράν: «Η εθνική μπάσκετ γυναικών δεν βγάζει ποτέ το χιτζάμπ»

Την ώρα που οι εντάσεις στη Μέση Ανατολή μαίνονται, με ανταλλαγή πυραύλων και drone μεταξύ ΗΠΑ – Ισραήλ και Ιράν, γυναίκες που ζουν ή έζησαν για μικρό χρονικό διάστημα στην Τεχεράνη, περιγράφουν το πως βίωσαν την καθημερινότητα με περιορισμένα δικαιώματα λόγω του αυστηρού  καθεστώτος.

Μια από αυτές τις γυναίκες είναι και η Ελληνίδα προπονήτρια μπάσκετ, Ελένη Καπογιάννη, η οποία προπονούσε την εθνική ομάδα μπάσκετ γυναικών του Ιράν μέχρι το 2025. Η ίδια περιέγραψε το πως έπρεπε να προσαρμοστεί στον τρόπο ζωής που έχει καθιερωθεί στην χώρα, φορώντας χιτζάμπ υποχρεωτικά και βλέποντας παντού την αστυνομία των ηθών να περιπολεί για τυχόν «παρανομίες» των Ιρανών γυναικών σχετικά με τους τρόπους και την ενδυμασία τους.

«Μπορώ να σας πω ότι τους έφευγε λίγο το χιτζάμπ και σταματούσανε, μπορεί να ήταν και αγώνας, αφήνανε την μπάλα για να φτιάξουνε τη μαντίλα», είπε αρχικά μιώντας στην εκπομπή Live News η Ελληνίδα προπονήτρια.

Υπό το βλέμμα της αστυνομίας ηθών, οι παίκτριες δεν έχουν ελευθερία ούτε στις προπονήσεις, αφού αγωνίζονται με το παραδοσιακή χιτζάμπ στο κεφάλι και πρέπει να έχουν διαρκώς καλυμμένα όλα τα μέρη του σώματός τους.

«Επειδή εκπροσωπούν και τη χώρα προς το εξωτερικό, θα πρέπει να είναι και σωστές στο πώς τηρούν τους κανόνες. Γι’ αυτό και στις αποστολές μας πάντα είχαμε μία, να το πω έτσι, τη λέγανε security», συμπλήρωσε η Ελένη Καπογιάννη.

Εκτός από τις Ιρανές, υποχρεωμένη να φοράει την παραδοσιακή μαντίλα στο κεφάλι ήταν και η Ελληνίδα προπονήτρια: «Τις φορούσανε αλλά, ξέρετε, έχουνε μεγαλώσει και έτσι, οπότε κάπως το έχουν δεχτεί χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τους άρεσε. Προς Θεού, ούτε καν».

Το καλοκαίρι, οι καταστάσεις ήταν ακόμα πιο δύσκολες για τις αθλήτριες και τις γυναίκες που βρίσκονταν στον χώρο του γηπέδου. «Επειδή ήταν αποπνικτική η ατμόσφαιρα, έβγαλαν όλους τους άντρες έξω από το γήπεδο. Οι γυναίκες της αποστολής, συνοδοί, κλείδωσαν τις πόρτες καλά και έτσι μπόρεσαν και έβγαλαν τα κορίτσια και το χιτζάμπ και τα κολάν από μέσα. Ήταν η πρώτη φορά που είδα τα μπράτσα τους και τα πόδια τους».

Το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης είχε ρίξει την σκιά του στην καθημερινότητα και σε κάθε πτυχή της ζωής των Ιρανών. Οι γυναίκες στερούνται ίσα δικαιώματα και βρίσκονται διαρκώς στο στόχαστρο της αστυνομίας ηθών.

«Πάντα εκεί ήτανε η security να το πω έτσι, με πολιτικά ρούχα, που δεν ξέρεις ποτέ αν θα βρίσκονταν ανάμεσα σε κάποιο πλήθος και τι μπορούσαν να κάνουν σε μία γυναίκα ας πούμε, που μπορεί να μην είχε ευπρεπή ενδυμασία», ανέφερε η προπονήτρια.

Η Ελένη Καπογιάννη θυμήθηκε επίσης και τα όσα έγιναν τον Ιούνιο του 2025, όταν το Ισραήλ εξαπέλυσε αιφνιδιαστική επίθεση στο Ιράν.

Η ίδια είχε φύγει από τη χώρα λίγες μόνο ώρες νωρίτερα, όπως τόνισε: «Όταν προσγειώθηκα στην Ελλάδα, 5:00 το πρωί ήταν, 5:00 το βράδυ ξεκίνησαν οι βομβαρδισμοί. Δεν μπόρεσα να επιστρέψω στο Ιράν, γιατί αυτό κράτησε πάνω από τρεις εβδομάδες και από τότε δεν έχω επιστρέψει και στο Ιράν. Απ’ την Κίνα εγώ επέστρεψα κατευθείαν Ελλάδα».

Το πέρασμά της από τον πάγκο της εθνικής ομάδας γυναικών του Ιράν κρίθηκε, βάσει των αποτελεσμάτων, πετυχημένο. Η ίδια όμως επέστρεψε στην Ελλάδα ανήσυχη κι βαθιά προβληματισμένη για αυτά που είδε να συμβαίνουν σε μία ιδιαίτερα εύπορη χώρα με πλούσια ιστορία, ελεύθερη στο πέρασμα των αιώνων, που όμως από το 1979 δείχνει να οπισθοδρόμησε, με μία σειρά από ελευθερίες για τις γυναίκες της χώρας να έχουν καταργηθεί.