Φωτό από “Δια-SOS-τε τη Μεσαρά”
Στα βουνά της Κρήτης, οι βοσκοί συνεχίζουν μια πρακτική αιώνων: βάφουν και μαρκάρουν τα αρνιά τους για να τα ξεχωρίζουν μέσα στα μεγάλα κοπάδια.
Η διαδικασία της βαφής αλλά και του μαρκαρίσματος, απλή αλλά αποτελεσματική, συνδυάζει τοπική γνώση με πρακτικές ανάγκες της κτηνοτροφίας.
Η βαφή γίνεται συνήθως με ειδικά χρώματα ή μη μόνιμα διαλύματα πάνω στο τρίχωμα, σε σημεία που είναι εύκολα ορατά από απόσταση.
Οι κωδικοί διαφέρουν – κάποιοι βοσκοί χρησιμοποιούν χρώματα για να δείξουν ιδιοκτησία, άλλοι σημειώνουν ηλικία ή φύλο, ενώ σε περιπτώσεις συγχώνευσης κοπαδιών το σήμα αποτρέπει τις συγχύσεις.
Οι ντόπιοι αναφέρουν ότι η μέθοδος είναι ασφαλής για τα ζώα όταν γίνεται σωστά, με προϊόντα που δεν ερεθίζουν το δέρμα. Παράλληλα, αποτελεί και πολιτισμικό στοιχείο: οι παλαιότεροι μεταδίδουν στους νεότερους συγκεκριμένα «σχήματα» και παραδόσεις σχετικά με τα σημάδια.
Κτηνίατροι επισημαίνουν ότι πρέπει να αποφεύγονται χημικά και βαφές άγνωστης προέλευσης, ενώ συνιστούν προσοχή σε μικρές πληγές ή ερεθισμούς. Οι βοσκοί δηλώνουν ότι η πρακτική διευκολύνει την καθημερινή διαχείριση των κοπαδιών και μειώνει τις απώλειες.
Στο βίντεο από το Δια-SOS-τε τη Μεσαρά, τα κοκκινωπά πρόβατα που έβοσκαν αμέριμνα στην κρητική ύπαιθρο, με φόντο λευκές βουνοκορφές, ήρθαν να επιβεβαιώσουν ότι οι παραδόσεις συνεχίζουν να τηρούνται.
Παραδόσεις που δεν έχουν να κάνουν μόνο με την αναγνώριση του κοπαδιού, αλλά λειτουργεί και ως… αντικλεπτικό σύστημα για τους βοσκούς, δεδομένου ότι οι ζωοκλοπές ήταν πάντα (ή σχεδόν πάντα) στην ημερήσια διάταξη.
Και όχι μόνο στην Κρήτη.
